Mijn eerste opdracht
[ 4 Juli 2010 ]

Joyce van Esch ( 37), vanaf januari dit jaar lid van JOST, onderschrijft het belang van netwerken. Sinds begin 2008 heeft ze haar eigen ontwerpstudio DJESdesign. Ze weet nog goed dat ze uit haar allereerste netwerkbijeenkomst direct al een opdracht kreeg, haar eerste. Joyce: “Dat was kicken, helemaal geweldig. Bovendien gaf het mij heel veel zelfvertrouwen.”

Mijn eerste opdracht “Vol spanning ging ik naar mijn allereerste netwerkbijeenkomst in januari 2009. Ik had speciaal gekozen voor een avondbijeenkomst met diner, waarbij we diverse sessies hadden en ik zo makkelijk met andere ondernemers in gesprek zou komen. Ik durfde me kwetsbaar op te stellen door direct aan te geven dat ik niet wist wat netwerken precies inhield, maar dat ik er wel voor ging. Tijdens de derde sessie zat ik naast een aardige man, waarmee ik een luchtig gesprek voerde. Hij vertelde mij dat hij naast zijn bedrijf een coachingspraktijk ging starten. We hebben van alles de revue laten passeren, voornamelijk niet werkgerelateerde onderwerpen. Aan het eind van de avond zei hij dat hij mij zou bellen, omdat hij voor zijn nieuwe bedrijf een huisstijl en website nodig had. Ik weet nog dat ik dacht: ‘Dat moet ik eerst nog maar eens zien.’

Niet veel later mailde hij mij en nam ik contact met hem op. En ja hoor, eind van het gesprek was dat ik een offerte mocht opstellen. Hij wist mij precies te vertellen wat ik voor hem kon betekenen, dus ik kon een mooie offerte voor hem opmaken. Nadat ik deze via de post en e-mail opgestuurd had, belde ik hem enkele dagen later of hij nog vragen had. Hij gaf toen al aan dat het een goed voorstel was en dat ik aan de slag mocht gaan. Ik was zenuwachtiger toen ik de concept logo’s presenteerde dan toe ik nabelde over de offerte.

Al met al was het een mooi traject. Waar ik tot dan toe steeds via tussenpersonen aan opdrachten was gekomen, was dit mijn eerste zelf binnengehaalde opdracht! Ik was niet alleen trots, het gaf mij ook het zelfvertrouwen dat ik zonder tussenpersonen opdrachten kon binnenhalen. Het was mij allemaal reuze meegevallen.”

Tekst: Erica Theloosen, Caatjes Pen